• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

Iran naar Pakistan

Iran naar Pakistan

Grens Iran Pakistan

De grensovergang naar Pakistan gaat pas om 8 uur open, maar we zijn erom half acht. Bij het hek is een gebouwtje met de deur op slot maar er komt een man aangelopen die de deur ontsluit een boek pakt naar het carnet vraagt en de gegevens noteert. Vervolgens zegt hij dat we moeten wachten op zijn baas, deze komt tien over acht. Deze zet ook weer dezelfde gegevens in een boek, maar we krijgen hier geen stempels in het carnet. We moeten naar het gebouw van custums. Hier is een groot parkeerterrein waar ik Marita weer in de truck achterlaat en een gebouw binnen ga, algauw komt er iemand die het carnet overneemt en de gegevens weer in een boek noteert ook hij gaat de truck controleren en het chassisnummer. Maar ook deze man heeft geen bevoegdheid om te stempelen, maar moeten we weer op zijn baas wachten. Ondertussen zitten er vier man in de ruimte te niksen, waarschijnlijk te wachten op de stroom van buitenlandse auto's. De baas van het spul krijgt het boek en klopt alles weer in de computer en zet eindelijk de benodigde stempels. Ik word naar de immigratie gestuurd, een gebouw iets verder op. Het is erg druk, bij een klein kantoortje staan veel Pakistani met hun paspoort te zwaaien. Als ik de paspoorten omhoog houdt, moet iedereen wachten en de gegevens worden in de computer gezet, de benodigde uitreis-stempels zijn daarna snel gezet en we mogen verder rijden. Tot natuurlijk het laatste controlepunt, waar weer een controle plaats vindt.

We rijden het Pakistaanse grensgebied binnen en krijgen alvast een voorproefje van de hygienische toestanden. In een onooglijk gebouwtje vindt de paspoortcontrole plaats en nu moet zelfs Marita mee. Hier geen schoon gebouw met airco, door een vies gangetje komen we in een wat grote kamer met wat beambten. Een wenkt ons en gaat met het paspoort van Marita aan de gang, ze moet voor een webcam haar gezicht laten zien en er wordt een foto gemaakt. Dit gaat ook zo met mij, de stempels worden gezet en we worden naar de custums verwezen. Dit gebouw staat een eind verder en er wordt een agentje opgetrommeld om ons naar dit gebouw te brengen, samen met de truck. Hier mag ik gaan zitten en een groot boek wordt te voorschijn gehaald. Er wordt weer van alles genoteerd, maar er is geen computer. Het carnet wordt gestempeld, het voucher voor de binnenkomst afgescheurd en we zijn klaar om Pakistan binnen te gaan. Helaas we worden gesommeerd om te wachten op een escorte, hierover meer in het reguliere verslag.