• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

Turkije naar Iran

Turkije naar Iran

Grensovergang Turkije – Iran

Aangekomen bij de grens kunnen we doorrijden tot een groot dubbel hek een hek is van de Turken en het ander van Iran. Dadelijk komen er twee politieagenten naar ons toe, ze willen de truck van binnen zien. Eigenlijk zijn ze alleen maar nieuwsgierig. Een van de agenten neemt me mee naar zijn bureau en begint de paspoortgegevens te noteren in een boek en vervolgens in de computer te tikken. Hij wil inderdaad ons Turkse paspoort zien, dus toch niet voor niets aangeschaft, alleen de stempels worden in ons Nederlands paspoort gezet. Marita kan rustig in de truck blijven zitten, mij sturen ze verder het gebouw in naar een bureau, waar iemand de auto- en de carnet-gegevens noteert en het chassisnummer controleert. Vervolgens moeten we wachten tot zijn baas komt, niet om acht uur, zijn begintijd, maar een kwartier later. Deze man stopt ook weer de nodige gegevens in de computer en stempelt daarna het carnet op de correcte wijze af. Vervolgens ga ik terug naar het hek en denk dat daarmee de kous af is, maar nee ik moet weer naar een ander gebouw om voor mij onduidelijke reden. Gelukkig komt de bewaker van het hek me de goede weg wijzen, want ik moet aan de buitenkant van het gebouw zijn en achter een van de dichte donkere ramen zit een slapende man, die ook weer een stempel in mijn paspoort zet, dit heeft te maken met de truck. Terug naar het hek en de Turkse kant gaat open, even contact met de collega aan de andere kant en ook dit hek gaat open.

Dus nu de Iraanse paspoortcontrole, de gegevens worden in de computer gezet en in beide paspoorten een stempel, naar een ander gebouw voor het carnet, ook hier wordt het redelijk snel afgehandeld. Dus we kunnen verder dachten wij, na een stuk gereden te hebben toch weer een controle, maar ook hier gaat het snel. We gaan op weg om in 5 dagen naar de Pakistaanse grens te rijden.